W świecie innowacji i rozwoju technologicznego, pojęcie patentu pojawia się niezwykle często. Jednak dla wielu osób, mimo powszechnego użycia tego terminu, jego dokładne znaczenie i rola w życiu gospodarczym pozostają niejasne. Kim zatem jest ten tajemniczy „patent”? To nie tylko dokument prawny, ale przede wszystkim narzędzie ochrony dla twórców i przedsiębiorców, pozwalające na zabezpieczenie ich pomysłów i inwestycji. Bez odpowiedniego zrozumienia, czym jest patent i jakie niesie ze sobą korzyści, trudno jest w pełni docenić jego znaczenie w kontekście rozwoju technologicznego, gospodarczego oraz indywidualnej kreatywności. Warto zatem zgłębić ten temat, aby rozwiać wszelkie wątpliwości i zrozumieć, dlaczego ochrona patentowa jest tak kluczowa dla innowatorów na całym świecie.
Patent to formalne prawo przyznawane przez państwo wynalazcy lub jego następcy prawnemu, które przyznaje mu wyłączne prawo do korzystania z wynalazku przez określony czas. Oznacza to, że tylko posiadacz patentu może legalnie produkować, sprzedawać, używać lub importować wynalazek objęty ochroną. Prawo to stanowi nagrodę za wkład w rozwój nauki i techniki, zachęcając jednocześnie do dalszych innowacji poprzez zapewnienie ochrony inwestycji w badania i rozwój. Bez takiej ochrony, potencjalni naśladowcy mogliby bez przeszkód kopiować cudze wynalazki, co zniechęcałoby do ponoszenia kosztów i ryzyka związanego z tworzeniem nowych rozwiązań.
Zrozumienie, kto stoi za procesem nadawania patentów i jakie są jego konsekwencje, jest fundamentalne dla każdego, kto aspiruje do bycia twórcą lub inwestuje w innowacje. Proces ten wymaga szczegółowej analizy technicznej, prawnej i ekonomicznej, aby upewnić się, że wynalazek spełnia określone kryteria nowości, poziomu wynalazczego i zastosowania przemysłowego. Urzędy patentowe, takie jak Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, odgrywają kluczową rolę w tym procesie, działając jako strażnicy innowacji i zapewniając ramy prawne dla ochrony własności intelektualnej. Ich praca jest niezbędna dla utrzymania zdrowej konkurencji i stymulowania postępu technologicznego.
W dalszej części artykułu przyjrzymy się bliżej procesowi uzyskiwania patentu, jego rodzajom, a także konsekwencjom prawnym i ekonomicznym związanym z jego posiadaniem lub naruszeniem. Zrozumienie tych aspektów pozwoli na świadome podejmowanie decyzji dotyczących ochrony własnych wynalazków i respektowania praw innych twórców, co jest fundamentem dynamicznego i etycznego rynku innowacji. Analiza ta będzie pomocna zarówno dla indywidualnych wynalazców, jak i dla przedsiębiorstw, które pragną zabezpieczyć swoje przewagi konkurencyjne i rozwijać się w oparciu o własne, unikalne rozwiązania techniczne.
Czym właściwie jest wynalazek w rozumieniu patentowym i jego kryteria
Kluczowym elementem procesu patentowego jest definicja „wynalazku”. Nie każdy nowy pomysł czy rozwiązanie techniczne kwalifikuje się do ochrony patentowej. Aby uzyskać patent, wynalazek musi spełniać szereg ściśle określonych kryteriów, które są weryfikowane przez urzędy patentowe. Zrozumienie tych wymagań jest pierwszym krokiem dla każdego, kto rozważa ochronę swojej innowacji. Brak spełnienia choćby jednego z tych warunków uniemożliwi uzyskanie patentu, a tym samym pozbawi twórcę wyłącznych praw do swojego dzieła. Jest to proces wymagający dokładności i zrozumienia specyfiki prawa patentowego.
Pierwszym i fundamentalnym kryterium jest **nowość**. Wynalazek uznaje się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Stan techniki obejmuje wszystko, co zostało udostępnione publicznie przed datą zgłoszenia wniosku patentowego, czy to w formie opisu pisemnego, ustnego, używania, czy w jakikolwiek inny sposób, na całym świecie. Oznacza to, że wynalazca nie może wcześniej ujawniać swojego pomysłu w sposób, który czyni go dostępnym dla opinii publicznej, na przykład poprzez publikacje naukowe, prezentacje na targach czy sprzedaż produktu zawierającego wynalazek. Nawet niewielkie ujawnienie przed złożeniem wniosku może zniweczyć szanse na uzyskanie patentu, dlatego tak ważna jest dyskrecja i odpowiednie przygotowanie dokumentacji.
Drugim istotnym wymogiem jest **poziom wynalazczy**. Wynalazek musi wykazywać się cechami, które nie są oczywiste dla przeciętnego specjalisty w danej dziedzinie techniki. Innymi słowy, nie może być to jedynie drobna modyfikacja istniejącego rozwiązania, która wynikałaby z rutynowej pracy inżynierskiej. Urzędy patentowe oceniają, czy dla kogoś posiadającego wiedzę i umiejętności w danej dziedzinie techniki, wynalazek byłby łatwy do wymyślenia na podstawie istniejącego stanu techniki. To kryterium ma na celu zapobieganie patentowaniu oczywistości i zachęcanie do tworzenia rzeczywiście przełomowych rozwiązań, które wnoszą znaczącą wartość dodaną do istniejącej wiedzy technicznej.
Trzecim warunkiem jest **zastosowanie przemysłowe**. Wynalazek musi nadawać się do wytwarzania lub wykorzystania w jakiejkolwiek działalności przemysłowej, w tym rolniczej. Oznacza to, że wynalazek musi mieć praktyczne zastosowanie i być możliwy do zrealizowania w warunkach produkcyjnych lub usługowych. Teoretyczne koncepcje, które nie mogą być wdrożone w praktyce, zazwyczaj nie kwalifikują się do ochrony patentowej. Kryterium to zapewnia, że patenty przyznawane są rozwiązaniom, które mają potencjał wpływu na gospodarkę i społeczeństwo, a nie tylko stanowią abstrakcyjne idee.
Oprócz tych podstawowych kryteriów, istnieją pewne kategorie wynalazków, które są wyłączone z możliwości patentowania. Należą do nich między innymi odkrycia, teorie naukowe, metody matematyczne, wytwory o charakterze jedynie estetycznym, a także programy komputerowe jako takie. Jednakże, jeśli program komputerowy jest częścią rozwiązania technicznego, które spełnia powyższe kryteria, może być objęty ochroną patentową. Ważne jest również, aby wynalazek nie był sprzeczny z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami. Zrozumienie tych niuansów jest kluczowe dla prawidłowego złożenia wniosku patentowego i zwiększenia szans na jego pozytywne rozpatrzenie przez urząd patentowy.
Kto może ubiegać się o patent w polskim systemie prawnym
Po ustaleniu, czym jest wynalazek i jakie kryteria musi spełniać, naturalne staje się pytanie: kto dokładnie może ubiegać się o jego ochronę? W polskim systemie prawnym, prawo do uzyskania patentu przysługuje przede wszystkim wynalazcy, czyli osobie lub osobom, które przyczyniły się do powstania wynalazku. Jest to zasada podstawowa, która podkreśla rolę indywidualnej kreatywności i pracy intelektualnej. Jednakże, praktyka pokazuje, że ścieżka do uzyskania patentu często wiąże się z innymi podmiotami, które nabywają lub dziedziczą prawa do wynalazku.
Wynalazcą jest osoba fizyczna, która twórczo przyczyniła się do powstania rozwiązania. Jeśli w tworzeniu wynalazku brało udział kilka osób, mają one wspólne prawo do uzyskania patentu. W przypadku, gdy wynalazek został stworzony w ramach stosunku pracy lub umowy o dzieło, prawo do uzyskania patentu może przysługiwać pracodawcy lub zamawiającemu, jeśli tak stanowi umowa. Jest to bardzo częsta sytuacja w środowisku naukowym i biznesowym, gdzie badania i rozwój są prowadzone w ramach zorganizowanych struktur. W takich przypadkach pracownik lub wykonawca dzieła ma obowiązek poinformowania pracodawcy o swoim wynalazku.
Kolejnym podmiotem, który może ubiegać się o patent, jest następca prawny wynalazcy. Prawo do patentu może być przedmiotem obrotu, co oznacza, że wynalazca może przenieść swoje prawa na inną osobę lub firmę. Może to nastąpić w drodze sprzedaży, darowizny, dziedziczenia lub na mocy postanowienia sądu. Przedsiębiorstwa często inwestują w wynalazki stworzone przez swoich pracowników lub nabywają prawa do innowacji od niezależnych wynalazców lub start-upów, aby umocnić swoją pozycję rynkową i zabezpieczyć się przed konkurencją. Jest to powszechna praktyka w branżach opartych na innowacjach.
Warto również wspomnieć o możliwości wspólnego zgłoszenia patentowego. Jeśli kilka osób lub podmiotów wniosło równorzędny wkład w stworzenie wynalazku, mogą wspólnie ubiegać się o uzyskanie patentu. W przypadku, gdy jedna osoba nie jest w stanie samodzielnie przejść przez cały proces, może skorzystać z pomocy profesjonalnych pełnomocników, takich jak rzecznicy patentowi. Rzecznicy patentowi to specjalnie wykwalifikowani prawnicy, którzy posiadają wiedzę zarówno z zakresu prawa, jak i techniki. Mogą oni reprezentować wnioskodawcę przed urzędem patentowym, przygotować dokumentację zgłoszeniową, a także doradzać w kwestiach związanych z ochroną własności intelektualnej.
Procedura zgłoszeniowa wymaga złożenia odpowiednich dokumentów do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Kluczowe znaczenie ma prawidłowe opisanie wynalazku, wskazanie jego nowości, poziomu wynalazczego oraz zastosowania przemysłowego. Złożenie wniosku jest pierwszym krokiem do uzyskania wyłącznych praw. Po złożeniu wniosku następuje etap badania formalnego i merytorycznego, który ma na celu sprawdzenie, czy wynalazek spełnia wszystkie wymagane kryteria. Proces ten może być długotrwały i wymagać interakcji z urzędem patentowym, odpowiadania na uwagi egzaminatora i ewentualnie modyfikowania treści wniosku.
Jak wygląda proces uzyskiwania patentu krok po kroku dla wynalazcy
Uzyskanie patentu jest procesem wieloetapowym, który wymaga starannego przygotowania i cierpliwości. Dla wynalazcy, który po raz pierwszy decyduje się na ochronę swojego pomysłu, zrozumienie poszczególnych kroków jest kluczowe dla powodzenia. Proces ten jest ściśle regulowany przez przepisy prawa i wymaga spełnienia określonych formalności. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis poszczególnych etapów, które należy przejść, aby uzyskać patent w polskim systemie prawnym.
- Złożenie wniosku o udzielenie patentu: Pierwszym i najważniejszym krokiem jest złożenie kompletnego wniosku o udzielenie patentu w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek ten musi zawierać: opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe, skrót opisu oraz rysunki, jeśli są one niezbędne do zrozumienia wynalazku. Zastrzeżenia patentowe są kluczowym elementem wniosku, ponieważ definiują zakres ochrony patentowej. Powinny one precyzyjnie określać, co ma być objęte patentem.
- Badanie formalne wniosku: Po złożeniu wniosku, Urząd Patentowy przeprowadza badanie formalne, które polega na sprawdzeniu, czy wniosek spełnia wszystkie wymogi formalne określone w przepisach. Weryfikuje się kompletność dokumentacji, opłaty urzędowe oraz zgodność z innymi formalnymi wymaganiami. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, wnioskodawca jest wzywany do ich uzupełnienia w określonym terminie.
- Ujawnienie opisu patentowego: Po pozytywnym przejściu badania formalnego, opis wynalazku zostaje ujawniony w Biuletynie Urzędu Patentowego. Od tego momentu, wynalazek staje się częścią stanu techniki dla innych zgłoszeń, ale jednocześnie rozpoczyna się bieg terminów dla ewentualnych sprzeciwów.
- Badanie zdolności patentowej: Następnie Urząd Patentowy przeprowadza badanie zdolności patentowej wynalazku. Egzaminator sprawdza, czy wynalazek jest nowy, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego zastosowania. W tym celu porównuje zgłoszenie z istniejącym stanem techniki, który obejmuje wszystkie informacje dostępne publicznie na świecie przed datą zgłoszenia.
- Udzielenie lub odmowa udzielenia patentu: Po zakończeniu badania zdolności patentowej, Urząd Patentowy podejmuje decyzję o udzieleniu lub odmowie udzielenia patentu. Jeśli wynalazek spełnia wszystkie kryteria, patent zostaje udzielony, a informacja o tym publikowana jest w Dzienniku Urzędowym Urzędu Patentowego. W przypadku odmowy, wnioskodawca otrzymuje uzasadnienie decyzji.
- Opłaty za utrzymanie patentu: Po udzieleniu patentu, wnioskodawca jest zobowiązany do wnoszenia okresowych opłat za jego utrzymanie w mocy. Opłaty te są uiszczane co roku i ich brak prowadzi do wygaśnięcia patentu.
Cały proces może trwać od kilkunastu miesięcy do kilku lat, w zależności od złożoności wynalazku i obciążenia Urzędu Patentowego. Warto zaznaczyć, że wniosek o udzielenie patentu można złożyć również w trybie międzynarodowym (np. poprzez procedurę PCT) lub w innych krajach poprzez zgłoszenia krajowe lub regionalne. Wybór odpowiedniej strategii ochrony patentowej zależy od celów biznesowych i zasięgu geograficznego, w jakim wynalazca zamierza działać. Pomoc rzecznika patentowego jest nieoceniona na każdym etapie tego skomplikowanego procesu, pomagając uniknąć błędów i maksymalizując szanse na sukces.
Zakres ochrony patentowej i jej znaczenie dla innowatorów
Uzyskanie patentu to dopiero początek długoterminowej strategii ochrony innowacji. Samo posiadanie dokumentu patentowego nie gwarantuje automatycznie sukcesu ani wyłączności w sensie absolutnym. Kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie oznacza „zakres ochrony patentowej” i jakie są jego implikacje dla wynalazcy oraz potencjalnych konkurentów. Precyzyjne określenie zakresu ochrony jest fundamentalne, ponieważ to właśnie ono decyduje o tym, przed czym patent faktycznie chroni i jakie działania są zabronione dla osób trzecich.
Zakres ochrony patentowej jest definiowany przede wszystkim przez zastrzeżenia patentowe zawarte we wniosku patentowym. Są to kluczowe sformułowania, które precyzyjnie określają cechy wynalazku, które mają być objęte wyłącznym prawem. Egzaminator Urzędu Patentowego weryfikuje, czy zastrzeżenia te są zgodne z opisem wynalazku i czy jednocześnie odzwierciedlają jego istotę techniczną. Po udzieleniu patentu, zastrzeżenia patentowe stają się podstawą do oceny, czy doszło do naruszenia patentu. Im szersze i bardziej precyzyjne są zastrzeżenia, tym silniejsza jest ochrona.
Posiadanie patentu daje jego właścicielowi szereg wyłącznych praw. Przede wszystkim, prawo do zakazania innym osobom, bez jego zgody, wytwarzania, używania, oferowania, wprowadzania do obrotu lub importowania produktu, dla którego patent został udzielony. Obejmuje to również zakaz oferowania lub wprowadzania do obrotu środków służących do wytwarzania produktu objętego patentem, jeśli osoba trzecia wie lub powinna wiedzieć, że środki te są przeznaczone do wytwarzania tego produktu. Jest to tzw. ochrona przed tzw. „pomocniczym naruszeniem”.
Znaczenie ochrony patentowej dla innowatorów jest nie do przecenienia. Po pierwsze, stanowi ona **narzędzie konkurencji**. Posiadanie patentu pozwala na zabezpieczenie własnej pozycji rynkowej i uniemożliwienie konkurentom kopiowania innowacyjnych rozwiązań. Daje to czas i przestrzeń na rozwój, zbieranie zwrotów z inwestycji i budowanie przewagi konkurencyjnej. Bez patentu, wynalazcy mogliby zostać szybko wyparci z rynku przez tańsze, nieoryginalne produkty.
Po drugie, patent może być **źródłem przychodów**. Właściciel patentu może udzielać licencji innym podmiotom, pozwalając im na korzystanie z wynalazku w zamian za opłaty licencyjne. Jest to sposób na monetyzację własnej innowacji, nawet jeśli sam wynalazca nie posiada możliwości lub zasobów do jej masowej produkcji. Umowy licencyjne są często podstawą strategicznych partnerstw i współpracy między firmami.
Po trzecie, patent **podnosi wartość firmy**. Posiadanie aktywów w postaci praw patentowych często zwiększa wycenę przedsiębiorstwa, czyniąc je bardziej atrakcyjnym dla inwestorów, partnerów biznesowych czy potencjalnych nabywców. Jest to namacalny dowód innowacyjności i technologicznej przewagi firmy.
Należy pamiętać, że ochrona patentowa jest terytorialna i czasowa. Patent udzielony w Polsce chroni wynalazek jedynie na terytorium Polski i przez określony czas (zazwyczaj 20 lat od daty zgłoszenia). Jeśli wynalazca chce chronić swój wynalazek w innych krajach, musi ubiegać się o patenty w poszczególnych państwach lub skorzystać z procedur międzynarodowych. Niewłaściwe zarządzanie portfelem patentowym i brak świadomości co do zasięgu terytorialnego ochrony może prowadzić do utraty rynków lub nieuprawnionego wykorzystania wynalazku za granicą.
Co to jest OCP przewoźnika i jak się ma do ochrony własności intelektualnej
W kontekście działalności transportowej, zwłaszcza przewozu towarów, często pojawia się pojęcie OCP przewoźnika. Jest to skrót od „Odpowiedzialność Cywilna Przewoźnika”, a jego zakres dotyczy ubezpieczenia od szkód powstałych w trakcie transportu. Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że OCP przewoźnika nie ma bezpośredniego związku z ochroną własności intelektualnej, w rzeczywistości istnieją pewne powiązania, szczególnie w szerszym kontekście ochrony prawnej i biznesowej.
OCP przewoźnika to ubezpieczenie, które chroni przewoźnika przed roszczeniami ze strony zleceniodawców (np. nadawców towarów) w przypadku uszkodzenia, utraty lub opóźnienia w dostarczeniu przewożonego ładunku. Polisa OCP pokrywa koszty odszkodowań, które przewoźnik jest zobowiązany wypłacić poszkodowanemu. Zakres ochrony OCP jest ściśle określony w umowie ubezpieczenia i zazwyczaj obejmuje szkody powstałe w wyniku zaniedbania, błędu lub umyślnego działania przewoźnika lub jego pracowników.
Jak OCP przewoźnika może się wiązać z ochroną własności intelektualnej? W sytuacji, gdy przedmiotem transportu są towary, które same w sobie mogą być objęte ochroną patentową, prawem autorskim lub innymi prawami własności intelektualnej, przewoźnik ponosi szczególną odpowiedzialność. Jeśli na przykład przewożone są produkty, które są podróbkami lub naruszają prawa patentowe, a przewoźnik nie jest świadomy tego faktu, ubezpieczenie OCP może go chronić przed roszczeniami wynikającymi z utraty lub uszkodzenia tych towarów. Jednakże, ochrona ta zazwyczaj nie obejmuje sytuacji, w których przewoźnik świadomie uczestniczy w transporcie towarów naruszających prawa własności intelektualnej.
W praktyce, firmy transportowe powinny zachować ostrożność i dołożyć należytej staranności przy przyjmowaniu ładunków do przewozu. W przypadku, gdy istnieje podejrzenie, że przewożone towary mogą naruszać prawa własności intelektualnej, przewoźnik może odmówić przyjęcia takiego ładunku lub wymagać od zleceniodawcy odpowiednich oświadczeń i zabezpieczeń. Świadomość potencjalnych ryzyk związanych z przewozem towarów chronionych prawami własności intelektualnej jest ważna dla każdego przewoźnika, nawet jeśli posiada ubezpieczenie OCP, ponieważ nie wszystkie szkody mogą zostać pokryte przez polisę, zwłaszcza te związane z celowym naruszeniem prawa.
Ponadto, firmy technologiczne, które posiadają patenty na swoje produkty, mogą również rozważać szczególne środki ostrożności przy współpracy z przewoźnikami. Mogą one obejmować wymóg posiadania przez przewoźnika odpowiedniego ubezpieczenia OCP, a także zawieranie w umowach przewozowych klauzul dotyczących odpowiedzialności za naruszenie praw własności intelektualnej. W ten sposób, zarówno przewoźnik, jak i właściciel patentu mogą lepiej zarządzać ryzykiem i zapewnić sobie odpowiednią ochronę prawną w całym łańcuchu dostaw. Zrozumienie tego powiązania jest istotne dla kompleksowego zarządzania ryzykiem w biznesie.
Czym różni się patent od innych form ochrony własności intelektualnej
W przestrzeni ochrony innowacji, patent jest tylko jednym z dostępnych narzędzi. Obok niego funkcjonują inne formy ochrony własności intelektualnej, takie jak prawa autorskie, znaki towarowe czy wzory przemysłowe. Każda z tych form ma swoje specyficzne zastosowanie i chroni inne rodzaje twórczości. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla wyboru najodpowiedniejszego sposobu zabezpieczenia własnego pomysłu lub produktu, aby zapewnić mu optymalną ochronę prawną i biznesową.
Prawa autorskie chronią utwory wyrażone w postaci twórczej, niezależnie od ich wartości, przeznaczenia czy sposobu wyrażenia. Dotyczą one między innymi dzieł literackich, muzycznych, plastycznych, audiowizualnych, programów komputerowych czy baz danych. Ochrona autorskoprawna powstaje z chwilą ustalenia utworu i nie wymaga rejestracji. Chroni ona formę wyrażenia, a nie sam pomysł czy koncepcję. Na przykład, prawnik może mieć swój unikalny sposób formułowania umów, ale sam pomysł na konkretny zapis chroniony jest przez prawo autorskie, a nie patent.
Znaki towarowe służą do identyfikacji produktów lub usług jednego przedsiębiorstwa i odróżniania ich od produktów lub usług innych przedsiębiorstw. Mogą to być nazwy, logo, grafiki, a nawet dźwięki czy zapachy. Rejestracja znaku towarowego daje jego właścicielowi wyłączne prawo do używania go w obrocie gospodarczym i zakazywania innym podmiotom używania podobnych oznaczeń w odniesieniu do identycznych lub podobnych towarów lub usług. Znaki towarowe chronią markę i jej reputację, a nie sam wynalazek techniczny. Na przykład, nazwa i logo firmy produkującej innowacyjne smartfony są chronione jako znaki towarowe.
Wzory przemysłowe chronią wygląd zewnętrzny produktu, czyli jego kształt, linię, kolorystykę, fakturę lub materiał. Ochrona dotyczy estetycznej strony produktu, a nie jego funkcjonalności technicznej. Na przykład, unikalny design nowego modelu krzesła czy obudowy telefonu może być chroniony jako wzór przemysłowy. Aby uzyskać ochronę, wygląd musi być nowy i posiadać indywidualny charakter.
Natomiast **patent** chroni **rozwiązania techniczne**. Dotyczy on nowych produktów, procesów, metod czy ulepszeń istniejących rozwiązań, które spełniają kryteria nowości, poziomu wynalazczego i zastosowania przemysłowego. Patent daje wyłączne prawo do produkcji, sprzedaży i używania wynalazku. Oznacza to, że patent chroni to, jak coś działa, a nie jak wygląda, jak się nazywa czy jak jest wyrażone. Na przykład, nowy mechanizm otwierania puszek czy innowacyjna metoda produkcji leków to przykłady wynalazków, które mogą być chronione patentem.
Kluczowa różnica między patentem a innymi formami ochrony polega na przedmiocie ochrony. Patent skupia się na innowacji technicznej i jej funkcjonalności. Prawa autorskie chronią formę wyrazu dzieła. Znaki towarowe chronią identyfikację handlową i markę. Wzory przemysłowe chronią estetykę i wygląd produktu. Świadome stosowanie tych różnych narzędzi ochrony własności intelektualnej pozwala na kompleksowe zabezpieczenie całego portfolio innowacji firmy, od jej technologii, przez design, po markę i sposób komunikacji z klientem.
