Elektroniczna recepta, powszechnie znana jako e-recepta, zrewolucjonizowała sposób przepisywania leków, czyniąc proces szybszym, bezpieczniejszym i bardziej dostępnym zarówno dla pacjentów, jak i personelu medycznego. Dla lekarzy, zwłaszcza tych praktykujących w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, opanowanie wystawiania e-recept jest kluczowe dla sprawnego funkcjonowania gabinetu. Proces ten, choć początkowo może wydawać się skomplikowany, po zapoznaniu się z podstawowymi zasadami staje się intuicyjny.
Główną zaletą e-recepty jest eliminacja tradycyjnych papierowych formularzy, które były podatne na błędy, zgubienie lub nieczytelność. Dzięki systemowi informatycznemu dane pacjenta i przepisane leki są przechowywane w bezpiecznej, cyfrowej formie, co minimalizuje ryzyko pomyłek. Lekarz, logując się do systemu gabinetowego, może łatwo wyszukać pacjenta i rozpocząć proces wystawiania nowej recepty. System zazwyczaj podpowiada dostępne preparaty, dawkowania i sposoby realizacji, co znacząco przyspiesza pracę.
Kluczowym elementem jest identyfikacja pacjenta. Najczęściej odbywa się to poprzez numer PESEL, jednak w przypadku braku tego dokumentu, możliwe jest użycie innych danych identyfikacyjnych, o ile system na to pozwala. Po pomyślnym zalogowaniu i zidentyfikowaniu pacjenta, lekarz przystępuje do wyboru leku. System udostępnia rozbudowaną bazę leków refundowanych i pełnopłatnych, z możliwością filtrowania według nazwy substancji czynnej, nazwy handlowej czy kodu refundacyjnego.
Wybór odpowiedniego dawkowania i postaci leku jest równie istotny. Systemy informatyczne często oferują predefiniowane opcje, które można dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby lekarz dokładnie określił ilość przepisywanego leku, podając ją w odpowiednich jednostkach (np. tabletki, mililitry, gramy). Po uzupełnieniu wszystkich niezbędnych informacji, lekarz może wygenerować e-receptę.
Proces ten wymaga połączenia z systemem P1, który jest centralnym repozytorium danych medycznych w Polsce. Po zatwierdzeniu recepty, system generuje unikalny kod, który jest podstawą do jej realizacji w aptece. Lekarz ma możliwość wydrukowania potwierdzenia odbioru e-recepty dla pacjenta, zawierającego kod i podstawowe informacje o leku, lub przesłania go bezpośrednio na adres e-mail lub numer telefonu pacjenta, jeśli posiada takie dane.
Ważnym aspektem przy wystawianiu e-recept jest również uwzględnienie szczególnych przypadków, takich jak leki recepturowe, leki psychotropowe czy narkotyczne. Dla tych grup leków istnieją dodatkowe wymogi prawne i proceduralne, które muszą zostać spełnione. Systemy informatyczne zazwyczaj posiadają odpowiednie funkcje, które pomagają lekarzowi w przestrzeganiu tych regulacji, np. poprzez wymaganie dodatkowych danych lub ograniczenia w ilości przepisywanego leku.
Kolejnym istotnym elementem jest możliwość wystawiania recept dla pacjentów nieposiadających numeru PESEL. W takich sytuacjach procedura może wymagać podania innych danych identyfikacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Lekarz powinien upewnić się, że system, z którego korzysta, umożliwia prawidłowe przeprowadzenie takiego procesu, aby zapewnić dostęp do leczenia wszystkim potrzebującym.
Warto również pamiętać o możliwości wystawiania recept pro auctore i pro familia. Recepta pro auctore jest wystawiana przez lekarza dla samego siebie, a recepta pro familia dla członka rodziny lekarza. Obie te opcje wymagają szczególnej ostrożności i stosowania się do ściśle określonych zasad, aby zapobiec nadużyciom. Systemy informatyczne często posiadają specjalne moduły do obsługi tych typów recept, zapewniając odpowiednie zabezpieczenia i rejestrację.
Ostatnim etapem jest wystawienie recepty online. Po dokonaniu wszystkich wpisów i upewnieniu się co do poprawności danych, lekarz zatwierdza receptę. System generuje kod recepty, który jest natychmiast dostępny w systemie P1. Następnie, lekarz ma możliwość przekazania pacjentowi informacji o recepcie w formie cyfrowej lub papierowego wydruku. Ten ostatni krok jest kluczowy dla pełnego zamknięcia procesu i umożliwienia pacjentowi realizacji leczenia.
Jak prawidłowo wystawić e receptę w systemie gabinetowym NFZ
System gabinetowy Narodowego Funduszu Zdrowia stanowi podstawowe narzędzie pracy dla wielu placówek medycznych w Polsce, w tym dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. Integracja z systemem P1, który zarządza elektronicznymi receptami, jest kluczowa dla sprawnego obiegu dokumentów medycznych. Wystawianie e-recept w takim systemie opiera się na kilku fundamentalnych krokach, które należy dokładnie przestrzegać, aby zapewnić poprawność i bezpieczeństwo procesu.
Pierwszym i niezbędnym krokiem jest zalogowanie się do systemu gabinetowego przy użyciu odpowiednich danych uwierzytelniających. Systemy te zazwyczaj wymagają specjalnych certyfikatów lub loginów i haseł, które gwarantują dostęp jedynie uprawnionym użytkownikom. Po pomyślnym zalogowaniu, lekarz powinien odnaleźć funkcję odpowiadającą za wystawianie recept. Zazwyczaj jest ona łatwo dostępna z poziomu głównego menu lub panelu użytkownika.
Następnie, konieczne jest wyszukanie pacjenta w systemie. Najczęściej odbywa się to poprzez wprowadzenie jego numeru PESEL. W przypadku braku tego numeru, system może oferować alternatywne metody identyfikacji, np. na podstawie danych osobowych, jednak zawsze należy upewnić się, że metoda ta jest zgodna z obowiązującymi przepisami i polityką placówki. Poprawna identyfikacja pacjenta jest fundamentem dalszych działań.
Po zlokalizowaniu pacjenta w systemie, należy wybrać opcję wystawienia nowej recepty. W tym momencie lekarz rozpoczyna proces wyboru leku. System gabinetowy udostępnia obszerną bazę danych leków, która zawiera informacje o lekach refundowanych, pełnopłatnych, a także o lekach wydawanych na receptę specjalną. Możliwe jest wyszukiwanie leków według różnych kryteriów, takich jak nazwa handlowa, nazwa substancji czynnej czy kod produktu.
Kolejnym etapem jest określenie dawkowania, ilości oraz sposobu użycia leku. Systemy te zazwyczaj oferują gotowe schematy dawkowania, które można modyfikować, dopasowując je do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby precyzyjnie wpisać liczbę opakowań lub jednostek leku, które mają zostać przepisane. Należy również zwrócić uwagę na jednostki miary, aby uniknąć nieporozumień w aptece.
Po uzupełnieniu wszystkich danych dotyczących leku, lekarz może przejść do zatwierdzenia recepty. W tym momencie system komunikuje się z platformą P1, która jest odpowiedzialna za generowanie i archiwizację e-recept. Po pomyślnym przesłaniu danych, recepta zostaje zapisana w systemie P1 i staje się dostępna do realizacji w aptece.
System gabinetowy zazwyczaj oferuje możliwość wydrukowania potwierdzenia wystawienia e-recepty dla pacjenta. Taki wydruk zawiera kod kreskowy oraz niezbędne informacje o leku, ułatwiając pacjentowi jego odbiór w aptece. Alternatywnie, lekarz może, za zgodą pacjenta, przesłać informacje o recepcie drogą elektroniczną, np. SMS-em lub e-mailem.
Warto pamiętać o możliwości wystawiania recept na leki refundowane. System gabinetowy automatycznie sprawdza, czy dany lek kwalifikuje się do refundacji i w jakim stopniu. Lekarz musi jedynie wybrać odpowiedni kod refundacyjny lub potwierdzić proponowane przez system opcje.
Należy również zwrócić uwagę na wystawianie recept na leki nierefundowane. W takim przypadku system zazwyczaj informuje o pełnej cenie leku, którą pacjent będzie musiał pokryć w aptece. Proces wystawiania jest podobny, jednak brak informacji o refundacji jest kluczową różnicą.
Bardzo ważne jest, aby lekarz regularnie aktualizował oprogramowanie swojego systemu gabinetowego. Aktualizacje te często zawierają najnowsze informacje dotyczące refundacji leków, zmian w przepisach prawnych oraz usprawnienia dotyczące wystawiania e-recept.
Ostatnim etapem jest zapisanie recepty i jej przekazanie pacjentowi. Po zatwierdzeniu wszystkich danych i upewnieniu się o ich poprawności, recepta jest generowana. Lekarz ma możliwość wydrukowania jej lub przesłania pacjentowi w formie elektronicznej, np. poprzez kod SMS lub e-mail. Ten proces gwarantuje, że pacjent otrzyma potrzebne leki zgodnie z zaleceniami lekarskimi.
E recepta jak wystawic od A do Z dla lekarza praktyka
Proces wystawiania elektronicznej recepty, od momentu rozpoczęcia pracy z pacjentem aż po jej finalne wygenerowanie, jest kluczowym elementem nowoczesnej praktyki lekarskiej. Zrozumienie wszystkich etapów, od identyfikacji pacjenta po wybór leku i jego dawkowania, jest niezbędne do efektywnego i bezpiecznego przepisywania farmaceutyków. E-recepta eliminuje wiele potencjalnych błędów związanych z tradycyjnymi receptami papierowymi, takich jak nieczytelność pisma czy ryzyko zgubienia dokumentu.
Pierwszym krokiem dla lekarza jest dostęp do systemu informatycznego, który umożliwia wystawianie e-recept. Może to być dedykowany system gabinetowy, często zintegrowany z systemem P1, lub inne platformy elektronicznego obiegu dokumentów medycznych. Po zalogowaniu się do systemu, lekarz powinien mieć możliwość łatwego wyszukania pacjenta, dla którego ma wystawić receptę. Najczęściej wykorzystywanym identyfikatorem jest numer PESEL, jednak systemy te są zazwyczaj elastyczne i umożliwiają wyszukiwanie pacjentów również na podstawie innych danych, jeśli PESEL jest niedostępny.
Po pomyślnym zidentyfikowaniu pacjenta, lekarz przechodzi do sekcji wystawiania recept. Tutaj kluczowe jest wybranie odpowiedniego leku. Systemy informatyczne oferują dostęp do obszernych baz danych leków, które zawierają informacje o lekach refundowanych, pełnopłatnych, a także o lekach specjalnych. Możliwość filtrowania i wyszukiwania leków według różnych kryteriów, takich jak nazwa handlowa, substancja czynna, czy kod refundacyjny, znacząco ułatwia ten proces.
Następnie, lekarz musi precyzyjnie określić parametry leku, takie jak dawkowanie, ilość i formę podania. Wiele systemów oferuje predefiniowane schematy dawkowania, które można dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby dokładnie określić liczbę opakowań leku lub jego jednostek (np. mililitrów, gramów), które mają zostać przepisane. Dokładność na tym etapie jest kluczowa dla zapewnienia pacjentowi odpowiedniej terapii.
Po uzupełnieniu wszystkich niezbędnych informacji, lekarz może przystąpić do zatwierdzenia recepty. W tym momencie system komunikuje się z centralną platformą P1, przesyłając dane dotyczące wystawionej recepty. Po pomyślnym przesłaniu danych, recepta zostaje zarejestrowana i staje się dostępna do realizacji w każdej aptece w Polsce.
Systemy te zazwyczaj oferują opcję wydrukowania potwierdzenia wystawienia e-recepty dla pacjenta. Taki dokument zawiera kod recepty, który jest niezbędny do jej realizacji w aptece, a także podstawowe informacje o przepisanym leku. Alternatywnie, lekarz może, za zgodą pacjenta, przesłać dane recepty drogą elektroniczną, np. w formie kodu SMS lub linku do pobrania cyfrowego dokumentu.
Ważnym aspektem jest również możliwość wystawiania recept na leki refundowane. System gabinetowy automatycznie uwzględnia kryteria refundacji i pomaga lekarzowi w wyborze leku z uwzględnieniem jego statusu refundacyjnego. Lekarz musi jedynie wybrać odpowiedni kod refundacyjny lub potwierdzić propozycje systemu.
Należy również pamiętać o wystawianiu recept na leki pełnopłatne. W tym przypadku proces jest podobny, jednak system informuje o pełnej cenie leku, która będzie obciążać pacjenta.
Istotne jest, aby lekarze regularnie zapoznawali się z aktualizacjami oprogramowania, z którego korzystają. Aktualizacje te często wprowadzają nowe funkcje, poprawiają bezpieczeństwo oraz uwzględniają zmiany w przepisach prawnych dotyczących wystawiania e-recept.
Ostatnim, lecz równie ważnym etapem, jest zapewnienie pacjentowi możliwości realizacji recepty. Lekarz powinien upewnić się, że pacjent posiada wszystkie niezbędne informacje – kod recepty, numer PESEL pacjenta oraz, w niektórych przypadkach, numer dokumentu tożsamości. Te dane są wymagane w aptece do poprawnej identyfikacji recepty i wydania leku.
Pamiętajmy, że e-recepta jest narzędziem, które ma ułatwić i usprawnić proces leczenia. Dbałość o szczegóły podczas jej wystawiania przekłada się na bezpieczeństwo i komfort pacjenta, a także na efektywność pracy personelu medycznego.
E recepta jak wystawic z uwzględnieniem refundacji dla lekarza POZ
Wystawianie e-recept z uwzględnieniem refundacji jest jednym z kluczowych aspektów pracy lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Systemy elektronicznego obiegu dokumentów medycznych, zintegrowane z platformą P1, znacząco ułatwiają ten proces, automatyzując wiele czynności i minimalizując ryzyko błędów. Zrozumienie zasad refundacji oraz sposobu ich implementacji w systemie jest niezbędne do prawidłowego wystawiania recept.
Po zalogowaniu się do systemu gabinetowego i zidentyfikowaniu pacjenta, lekarz przechodzi do sekcji wystawiania recepty. Kluczowym elementem jest tu wybór leku. Systemy te zazwyczaj posiadają rozbudowaną bazę danych leków, która zawiera szczegółowe informacje o ich statusie refundacyjnym. Lekarz może wyszukiwać leki według nazwy handlowej, substancji czynnej, a także po kodzie refundacyjnym.
Systemy informatyczne, z których korzystają lekarze POZ, są na bieżąco aktualizowane o wykazy leków refundowanych oraz ich poziomy refundacji. Gdy lekarz wybiera lek, system automatycznie wyświetla dostępne opcje refundacyjne, o ile lek znajduje się na liście leków refundowanych. Lekarz ma wówczas możliwość wyboru konkretnego preparatu, który jest refundowany w określonym stopniu.
W przypadku leków refundowanych, system często podpowiada odpowiednie dawkowanie i ilość leku, które kwalifikują się do refundacji. Lekarz musi jednak zawsze zweryfikować te propozycje i upewnić się, że są one zgodne z indywidualnymi potrzebami pacjenta. W niektórych przypadkach, gdy pacjent spełnia określone kryteria medyczne, lekarz może przepisać lek w większej ilości lub o innym dawkowaniu, które również mogą być refundowane.
Należy pamiętać, że refundacja leków jest uzależniona od wielu czynników, w tym od schorzenia pacjenta, jego wieku, a także od obowiązujących przepisów prawnych. Systemy gabinetowe są tak skonstruowane, aby uwzględniać te wszystkie zależności. Lekarz, wybierając lek, powinien zwrócić uwagę na wszelkie komunikaty i ostrzeżenia, które może wyświetlić system w kontekście refundacji.
Po wybraniu leku i określeniu jego parametrów, lekarz zatwierdza receptę. System P1, do którego dane są przesyłane, automatycznie weryfikuje poprawność danych i status refundacyjny leku. Jeśli wszystkie wymogi są spełnione, e-recepta zostaje wygenerowana i staje się dostępna do realizacji w aptece.
Warto zaznaczyć, że w przypadku braku możliwości refundacji danego leku lub braku spełnienia przez pacjenta kryteriów refundacyjnych, system automatycznie przekieruje lekarza do opcji wystawienia recepty pełnopłatnej. Wówczas pacjent będzie musiał pokryć pełny koszt leku w aptece.
Lekarz powinien również pamiętać o możliwości wystawiania recept na leki specjalne, które często podlegają odrębnym zasadom refundacji. Systemy gabinetowe zazwyczaj posiadają dedykowane moduły do obsługi takich recept, wymagające podania dodatkowych informacji lub dokumentów.
Regularne aktualizacje systemów gabinetowych są kluczowe dla zapewnienia prawidłowego naliczania refundacji. Zmiany w przepisach refundacyjnych lub nowe wykazy leków mogą być wprowadzane z pewnym opóźnieniem, dlatego ważne jest, aby lekarze byli na bieżąco z informacjami przekazywanymi przez Ministerstwo Zdrowia lub NFZ.
Po zatwierdzeniu recepty, lekarz ma możliwość wydrukowania potwierdzenia lub przesłania danych recepty pacjentowi drogą elektroniczną. Ten krok jest niezbędny do tego, aby pacjent mógł zrealizować swoje leczenie, korzystając z przysługującej mu refundacji.
Wystawienie e recepty dla pacjenta bez numeru PESEL jak to zrobić
Wystawienie elektronicznej recepty dla pacjenta, który nie posiada numeru PESEL, może wydawać się skomplikowane, jednak systemy informatyczne i przepisy prawne przewidują rozwiązania dla takich sytuacji. Kluczowe jest prawidłowe zidentyfikowanie pacjenta i zastosowanie odpowiedniej procedury, aby recepta została poprawnie wystawiona i mogła być zrealizowana w aptece.
Podstawowym elementem przy wystawianiu e-recepty jest identyfikacja pacjenta. W przypadku braku numeru PESEL, lekarz powinien skorzystać z alternatywnych danych identyfikacyjnych. Systemy gabinetowe, zgodne z obowiązującymi przepisami, umożliwiają wyszukiwanie i identyfikację pacjenta na podstawie innych dostępnych dokumentów.
Najczęściej stosowaną metodą w takich przypadkach jest użycie numeru dokumentu tożsamości pacjenta, takiego jak dowód osobisty, paszport, karta pobytu, czy też numer aktu urodzenia w przypadku noworodków. System gabinetowy powinien posiadać funkcję pozwalającą na wprowadzenie tych danych i przypisanie ich do profilu pacjenta. Ważne jest, aby lekarz dokładnie sprawdził poprawność wprowadzonych danych.
Po pomyślnej identyfikacji pacjenta za pomocą alternatywnych danych, proces wystawiania e-recepty przebiega podobnie jak w przypadku pacjentów posiadających PESEL. Lekarz wybiera lek, określa dawkowanie, ilość oraz sposób podania, a następnie zatwierdza receptę. System P1, do którego dane są przesyłane, rejestruje receptę z przypisanymi do niej danymi identyfikacyjnymi pacjenta.
Warto zaznaczyć, że dla pacjentów nieposiadających numeru PESEL, realizacja recepty w aptece może wymagać okazania dokumentu tożsamości, na podstawie którego recepta została wystawiona. Farmaceuta będzie musiał zweryfikować zgodność danych przed wydaniem leku. Dlatego tak ważne jest, aby lekarz dokładnie zapisał rodzaj i numer dokumentu tożsamości pacjenta w systemie.
W przypadku noworodków, dla których nie został jeszcze nadany numer PESEL, receptę można wystawić na podstawie numeru aktu urodzenia lub danych rodzica. Systemy gabinetowe zazwyczaj posiadają dedykowane opcje dla takich sytuacji, umożliwiając prawidłowe zarejestrowanie recepty.
Istotne jest, aby lekarze byli świadomi różnic w procesie identyfikacji pacjenta w zależności od jego sytuacji prawnej i administracyjnej. Dostęp do aktualnych informacji na temat procedur wystawiania e-recept dla pacjentów bez PESEL jest kluczowy.
Po zatwierdzeniu recepty, lekarz powinien poinformować pacjenta o sposobie jej realizacji. W przypadku braku PESEL, pacjent powinien być świadomy, że w aptece może być wymagane okazanie dokumentu tożsamości. Lekarz może wydrukować potwierdzenie recepty, na którym zostaną uwzględnione dane identyfikacyjne pacjenta, lub przesłać je drogą elektroniczną.
Ważne jest, aby lekarz w razie wątpliwości co do procedury identyfikacji pacjenta lub realizacji recepty, skonsultował się z odpowiednimi instytucjami, takimi jak Centrala Narodowego Funduszu Zdrowia lub dostawca oprogramowania gabinetowego.
Zapewnienie dostępu do leczenia wszystkim pacjentom, niezależnie od posiadania numeru PESEL, jest fundamentalnym obowiązkiem systemu opieki zdrowotnej. Dlatego właśnie e-recepta została zaprojektowana tak, aby uwzględniać różne sytuacje i ułatwiać realizację tego obowiązku.
Ostatnim krokiem w tym procesie jest upewnienie się, że pacjent otrzymał komplet informacji niezbędnych do odbioru leków w aptece. Nawet jeśli nie ma PESEL, kod recepty i dane identyfikacyjne są kluczowe dla farmaceuty, aby mógł on prawidłowo obsłużyć pacjenta i wydać mu przepisane leki.
E recepta jak wystawic dla siebie lub członka rodziny
Wystawianie e-recept dla siebie (pro auctore) lub dla członka rodziny (pro familia) jest specyficznym rodzajem recepty, który podlega szczególnym regulacjom prawnym. Celem tych regulacji jest zapobieganie nadużyciom i zapewnienie, że leki są przepisywane w sposób uzasadniony medycznie. Lekarze powinni być świadomi tych zasad i stosować się do nich podczas wystawiania tego typu recept.
Podstawową zasadą jest, że recepty pro auctore i pro familia mogą być wystawiane tylko w ściśle określonych przypadkach i zazwyczaj dotyczą leków, które są niezbędne do kontynuacji leczenia pacjenta. Nie są one przeznaczone do rutynowego przepisywania sobie lub rodzinie leków na zapas lub leków bez jasno określonych wskazań medycznych.
Systemy informatyczne, z których korzystają lekarze, zazwyczaj posiadają specjalne funkcje do obsługi recept pro auctore i pro familia. Po zalogowaniu się do systemu, lekarz powinien wybrać odpowiednią opcję, która zaznaczy charakter recepty. W przypadku recepty pro familia, lekarz musi oczywiście poprawnie zidentyfikować członka rodziny, dla którego recepta jest wystawiana.
Proces wyboru leku, jego dawkowania i ilości przebiega podobnie jak w przypadku standardowych recept. Jednakże, lekarz powinien być szczególnie ostrożny i dokładnie uzasadnić medycznie potrzebę przepisania danego leku. W niektórych systemach może być wymagane dodanie specjalnej adnotacji lub uzasadnienia w systemie.
Systemy gabinetowe często posiadają limity dotyczące ilości leku, które można przepisać w ramach recepty pro auctore lub pro familia. Mogą również występować ograniczenia dotyczące rodzajów leków, które można w ten sposób przepisać. Lekarz powinien zapoznać się z tymi ograniczeniami i stosować się do nich.
Po uzupełnieniu wszystkich danych, lekarz zatwierdza receptę. System P1 rejestruje ją jako receptę pro auctore lub pro familia, co jest widoczne dla farmaceuty w aptece. Farmaceuta ma obowiązek zweryfikować poprawność wystawienia takiej recepty i, w razie wątpliwości, może skontaktować się z lekarzem.
Warto podkreślić, że recepty pro auctore i pro familia nie zwalniają lekarza z obowiązku prowadzenia dokumentacji medycznej. W przypadku recepty pro familia, dane pacjenta i wskazania medyczne powinny być odnotowane w jego karcie leczenia. W przypadku recepty pro auctore, lekarz powinien udokumentować powody przepisania leku dla samego siebie.
Należy również pamiętać o obowiązujących przepisach prawa, które określają, jakie leki mogą być przepisywane w ramach recept pro auctore i pro familia. Zawsze warto zapoznać się z najnowszymi regulacjami, aby uniknąć błędów i potencjalnych konsekwencji prawnych.
Systemy informatyczne, a także organy nadzorujące, mają na celu zapewnienie, że te specjalne rodzaje recept są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem i nie stanowią podstawy do nadużyć. Dlatego tak ważne jest, aby lekarze przestrzegali zasad i procedur.
Ostatnim etapem jest przekazanie pacjentowi informacji o recepcie. Niezależnie od tego, czy jest to recepta dla siebie, czy dla członka rodziny, pacjent musi otrzymać kod recepty i inne niezbędne dane, aby móc ją zrealizować w aptece. Zapewnienie tej informacji jest kluczowe dla dalszego leczenia.
